MP w Kata i PP Oyama Cup w Rzeszowie

MP W KATA i PP OYAMA CUP W RZESZOWIE

 

 

 

 

 

24 marca 2018 r. w Rzeszowie, odbyły się XXIV Mistrzostwa Polski Oyama PFK w Kata oraz II Puchar Polski OYAMA CUP w knockdown. Zawody zgromadziły 230 zawodników z 30 Klubów z całej Polski. Piotrkowski Klub Oyama Karate „WASHI” reprezentowała 13 osobowa ekipa w składzie: Daria Cieślińska, Karina Wojciechowska, Julia Tyszko, Inga Fister, Maria Walas, Aleksandra Rychter, Jan Bajdor, Jakub Kowalik, Kamil Szymański, Kacper Kitowski, Bartosz Szulc i Paweł Abratkiewicz. Niestety z przyczyn zdrowotnych na zawodach nie wystartowała ubiegłoroczna Mistrzyni Polski sensei Angela Szulc.
W godzinach przedpołudniowych rozpoczęliśmy rywalizację w konkurencji KATA i KOBUDO (kata z bronią). Continue reading

Ranking klubów Oyama Karate 2017

PIOTRKOWSKI KLUB OYAMA KARATE WASHI NAJLEPSZY W POLSCE W 2017 ROKU!!!

W rywalizacji sportowej w 2017 roku wzięły udział 32 kluby zrzeszone w OYAMA Polskiej Federacji Karate. Nagrodzonych i wyróżnionych wybrano z pośród 205 finalistów międzynarodowych i ogólnopolskich zawodów sportowych. Wszyscy laureaci Rankingu otrzymają pamiątkowe puchary, a zdobywcy I miejsc w kategoriach seniorek i seniorów oraz nagród specjalnych, dodatkowo nagrody pieniężne. 
W tym roku Nasz klub uplasował się na zaszczytnym pierwszym miejscu w Polsce, ponadto sensei Angela Szulc i sensei Jakub Kowalik obronili swoje tytuły z przed roku zostając Najlepszymi Sportowcami.
Sempai Daria Cieślińska została wyróżniona w prestiżowej kategorii seniorek. 
Prezes Piotrkowskiego Klubu Oyama Karate sensei Dariusz Szulc 4 Dan został kolejny raz Najlepszym Szkoleniowcem w Naszym kraju.
Brawo, brawo, brawo!!! Oby tak dalej! Serdecznie gratulujemy i czekamy na kolejny, równie owocny rok dla Naszego Klubu.

Poniżej prezentujemy dokładny ranking z 2017 roku. 

KATEGORIA SENIOREK:
I. Angela Szulc, Piotrków Trybunalski, Piotrkowski Klub Oyama Karate WASHI
Osiągnięcia w 2017:
1. XXIII Mistrzostwa Polski Seniorów OYAMA PFK w Kata, Turek 
2. XXIII Mistrzostwa Polski Seniorów OYAMA PFK w Kobudo, Turek
2. XXII Mistrzostwa Polski Seniorów OYAMA PFK w Knockdown, Andrychów
3. Otwarte Mistrzostwa Europy OYAMA IKF w Knockdown, Estonia
3. Otwarte Mistrzostwa Europy OYAMA IKF w Kata, Estonia
Instruktor: Sensei Dariusz Szulc 4 dan

II. Karolina Szewczyk, Sosnowiec, Zagłębiowski Klub Oyama  Karate   
Osiągnięcia w 2017: 
1. (Gala) Puchar Polski OYAMA PFK. Memoriał Soshu Oyamy w Knockdown, Chorzów
1. XXII Mistrzostwa Polski Seniorów OYAMA PFK w Knockdown, Andrychów
2. Otwarte Mistrzostwa Europy OYAMA IKF w Knockdown, Estonia         
Trener: Shihan Paweł Pajdak 6 Dan

III. Klaudia Bajrasz, Rzeszów, Rzeszowski Klub Oyama Karate 
Osiągnięcia w 2017:
2. XXIII Mistrzostwa Polski Seniorów OYAMA PFK w Kata, Turek
1. XXIII Mistrzostwa Polski Seniorów OYAMA PFK w Kobudo, Turek
2. Otwarte Mistrzostwa Europy OYAMA IKF w Knockdown, Estonia
Trener: Sensei Patrycjusz Mostek 4 Dan

Wyróżnienie:
Daria Cieślińska, Piotrków Tryb., Piotrkowski Klub Oyama Karate WASHI
Osiągnięcia w 2017:
1. XXII Mistrzostwa Polski Młodzieżowców OYAMA PFK w Knockdown, Andrychów
1. Otwarte Mistrzostwa Europy OYAMA IKF w Knockdown, Estonia
Instruktor: Sensei Dariusz Szulc 4 Dan 

KATEGORIA SENIORÓW:  
I. Jakub Kowalik, Piotrków Trybunalski, Piotrkowski Klub Oyama Karate WASHI
Osiągnięcia w 2017:
1. XXIII  Mistrzostwach Polski Seniorów OYAMA PFK w Kata, Turek
1. XXIII Mistrzostwa Polski Seniorów OYAMA PFK w Kobudo, Turek
1. Puchar Polski OYAMA PFK. Memoriał Soshu Oyamy w Knockdown, Chorzów
2. XXII Mistrzostwa Polski Seniorów OYAMA PFK w Knockdown, Andrychów
1. Otwarte Mistrzostwa Europy OYAMA IKF w Kata, Estonia
Instruktor: Sensei Dariusz Szulc 4 Dan

II. Patryk Kosturek, Rzeszów, Rzeszowski Klub Oyama Karate 
Osiągnięcia w 2017:
2. XXIII Mistrzostwa Polski Seniorów OYAMA PFK w Kata, Turek
1. XXIII Mistrzostwa Polski Młodzieżowców OYAMA PFK w Kobudo, Turek 
1. XXII Mistrzostwa Polski Młodzieżowców OYAMA PFK w Knockdown, Andrychów
1. Otwarte Mistrzostwa Europy OYAMA IKF w Knockdown, Estonia    
Trener: Sensei Patrycjusz Mostek 4 Dan

III. Michał Juźwiak, Kraków, Krakowski Klub OYAMA 
Osiągnięcia w 2017:
1. XXII Mistrzostwa Polski Młodzieżowców OYAMA PFK w Knockdown, Andrychów
1. Otwarte Mistrzostwa Europy OYAMA IKF w Knockdown, Estonia
Trener: Hanshi Jan Dyduch 8 Dan

Wyróżnienie
Adam Chlabicz, Białystok, Białostocki Klub Oyama Karate 
Osiągnięcia w 2017:
1. XXII Mistrzostwa Polski OYAMA PFK w Knockdown, Andrychów
2. Otwarte Mistrzostwa Europy OYAMA IKF w Knockdown, Estonia
Trener: Shihan Witold Choiński 6 dan 

KATEGORIA NAJLEPSZYCH KLUBÓW:
1. Piotrkowski Klub Oyama Karate WASHI, Piotrków Trybunalski
2. Śląski Klub Karate GOLIAT, Katowice
3. Klub Oyama Karate Rzeszów, Rzeszów
4. Krakowski Klub OYAMA, Kraków
5. Małopolski Klub Sportowy KOYAMA, Kraków
6. Małopolski Klub Karate, Andrychów
7. Oświęcimski Klub Sportowy Karate, Oświęcim
8. Zagłębiowski Klub Oyama Karate, Sosnowiec
9. Klub Oyama Karate Brzeszcze, Brzeszcze
10. Radomski Klub Sportowy OYAMA, Radom
10. Białostocki Klub Oyama Karate, Białystok

NAGRODY SPECJALNE:
1. Sensei Dariusz Szulc – Za najlepsze wyniki sportowe w Polsce osiągnięte przez seniorów Piotrkowskiego Klubu Oyama Karate WASHI w 2017 roku.

Wyróżnienia:
Sensei Jerzy Walaszczyk – Za wysokie wyniki sportowe i szkoleniowe osiągnięte przez zawodników Śląskiego Klubu Karate GOLIAT w 2017 roku.
Sensei Patrycjusz Mostek – Za wysokie wyniki sportowe osiągnięte przez zawodników Klubu Oyama Karate Rzeszów w 2017 roku. 
Sensei Jacek Kasperek – Za sukcesy w działalność organizacyjno-sportowej i marketingowej na rzecz rozwoju Oyama karate w Polsce.   

                                                                              SERDECZNIE GRATULUJEMY WSZYSTKIM LAUREATOM, OSU!

Źródło: www.oyama-karate.pl

Etykieta Dojo

Etykieta „Dojo” (miejsca treningu, sala) jest zbiorem zasad, regulujących zachowanie się uczestnika w miejscu treningu karate i poza nim. Zawiera przysięgę, zasady etyczne oraz ceremoniał, charakterystyczny dla treningów karate.

1. Uczestnik treningu jest zobowiązany do przestrzegania etykiety Dojo.

2. Wejście do Dojo – to nie tylko wejście do budynku, ale także wejście do miejsca, gdzie obowiązuje dyscyplina i idea doskonalenia się w aspekcie psychicznym i fizycznym.

3. Wchodząc do Dojo należy wykonać ukłon w pozycji stojącej, (nogi połączone są piętami, wyprostowane dłonie przy udach, pochylamy głowę w milczeniu)

4. Następnie należy pozdrowić będących w środku uczestników głośnym okrzykiem „Osu”, przyjmując pozycję zasadniczą „fudo-dachi”.

5. Ukłony (oddawanie honorów) są zewnętrzną oznaką dyscypliny, kultury osobistej i wzajemnego poszanowania.

6. Bezpośrednio przed rozpoczęciem treningu, uczestnicy ( uczniowie), ustawiają się w szeregi według posiadanych stopni- od prawego, twarzą w kierunku instruktora. W przypadku równych stopni obowiązuje zasada senioratu (decyduje data wcześniejszego zdania egzaminu na stopień kyu/dan, pełniona funkcja lub oczywista różnicy wieku między uczestnikami).

7. W trakcie całego treningu, obowiązuje cisza i podporządkowanie uczestników komendom i poleceniom instruktora, prowadzącego trening.

8. Na komendę „seiza” (usiądźcie) wszyscy siadają, przyklękując najpierw na lewe, a potem na prawe kolano, siadają pośladkami na piętach, a zaciśnięte pięści kładą na udach, ręce mają lekko ugięte w łokciach. Plecy trzymają wyprostowane, kolana rozchylone na szerokość barków.

9. Prowadzący trening instruktor siada naprzeciw rzędu. Asystent instruktora lub najstarszy stopniem uczeń („Sempai”), w ramach ceremonii, wydaje komendy, rozpoczynające lub kończące trening.

10. Na komendę „Mokuso” uczestnicy zamykają oczy i spokojnie oddychając, przygotowują się do udziału w treningu. Na komendę „Mokuso-yame” uczestnicy otwierają oczy. Następnie instruktor obraca się o 180 stopni twarzą do uczestników, wtedy prowadzący ceremonię podaje komendę: „Shihan, Sensei lub Sempai- ni- rei” (ukłon dla instruktora z użyciem tytułu, posiadanego przez instruktora). Wtedy wszyscy kłaniają się instruktorowi, kładąc pięści, kostkami skierowanymi do ziemi, z głośnym okrzykiem „Osu” !

11. Po ceremonii otwarcia, uczestnicy treningu czekają na polecenie instruktora.

12. Osoba spóźniona, po wejściu na salę, siada w pozycji „seiza” i czeka na decyzję instruktora. Siadać należy twarzą do ściany przy wejściu.

13. Do instruktora nie wolno zwracać się po imieniu. W zależności od posiadanego przez niego stopnia, zwracamy się do niego używając odpowiedniego tytułu w języku japońskim.

14. Instruktor posiadający stopień mistrzowski od 5 dana wzwyż, nosi tytuł „Shihan” (mistrz), od 1 do 4 dana „Sensei” (nauczyciel).

Do posiadacza wyższego stopnia uczniowskiego należy zwracać się „Sempai „.

15. Rozmawiając z instruktorem lub posiadaczem starszego stopnia należy stać w pozycji zasadniczej („fudo-dachi”). Przed i po każdej rozmowie należy ukłonić się z użyciem słowa „Osu”!

16. Przed i po każdym wspólnym ćwiczeniu lub walce, należy ukłonić się partnerowi.

17. W czasie treningu kategorycznie nie wolno opuszczać sali bez zezwolenia instruktora.

18. Po zakończeniu treningu, wychodząc z sali, należy przepuścić przodem instruktora i posiadaczy starszych stopni. Tą samą zasadę stosuje się w szatni, umywalni i na całym terenie Dojo.

19. W czasie treningu osobom w ubraniach cywilnych nie wolno przebywać na terenie Dojo, za wyjątkiem gości zaproszonych przez instruktora.

20. Nie należy przynosić na trening wartościowych rzeczy. Za pozostawienie ich w szatni, pełne ryzyko i konsekwencje ponosi ich właściciel.

21. Palenie tytoniu, picie alkoholu, zażywanie narkotyków i środków dopingujących na terenie Dojo, jest surowo zabronione.

Stopnie Oyama Karate

Biały pas – stopień czystości
Obok czarnego pasa biały jest najważniejszy w życiu karateki.
Kolor biały zawiera w sobie wszystkie kolory spektrum światła. W ten sposób biały symbolizuje potencjał nowego ucznia, który może osiągnąć każdy cel. Wszystko czego potrzebujesz masz już w sobie – trening pomoże ci to wydobyć. Jest tak jak z diamentem ukrytym we wnętrzu skaty, którą trzeba odłupać dłutem determinacji i wiary.
Biały symbolizuje w tym przypadku brak umiejętności i doświadczenia w sztuce karate nowego ucznia.
Jego serce jest pełne nadziei, z której rodzi się pierwszy entuzjazm do trenowania i nauki. Początkowy trening polega na uważnym słuchaniu nauczyciela i postępowaniu zgodnie z jego wskazówkami.
Od pierwszego ćwiczenia nieskazitelność białego pasa znika na zawsze.
Biały pas nasiąka potem i stopniowo staje się coraz bardziej przybrudzony, aż do osiągnięcia czarnej barwy.
Kiedy wejdziesz na drogę karate, nie śpiesz się, skoncentruj się na nauce etykiety dojo i regularnych treningach. Nie wstydź się białego pasa – noś go z dumą. Udowodnij sobie, że jesteś w stanie podołać wysiłkowi jakiego wymaga opanowywanie sztuki karate. Nikt od ciebie nie oczekuje poprawnego wykonywania poszczególnych technik, ale jeśli okażesz swoje zaangażowanie, wszyscy chętnie ci pomogą. Najważniejsze jest to, aby dawać z siebie wszystko.

„Z jednej strony, człowiek jest w stanie doprowadzić niebie do całkowitego zniszczenia, z drugiej jednak, posiada nieograniczoną zdolność rozwoju i samodoskonalenia. Sukces zależy od wyznaczenia celu i wytrwałego dążenia do jego osiągnięcia.” (Mas Oyama)

(10 i 9 kyu) – biały pas
Dobra, stabilna postawa – to, według Mas Oyamy, pierwszy podstawowy krok na drodze sztuk walki.
Poprzez trening uczymy się wyczuwać środek ciężkości, co pozwala zachować równowagę i kontrolować ciało. Rozwinięta zostaje podstawowa wrażliwość w stopach i nogach. Fudo! Moc i postęp budowane są na mocnych podstawach.
Uczeń, przygotowujący się do egzaminu na początkowy biały pas, powinien znać etykietę i zasady panujące w dojo, bo na nich oparty jest trening i życie karateki. Powinien on też być świadomy ogólnych terminów w karate i w pewnym stopniu poznać swoje ciało.
Na początku, kolejnych technik uczymy się po prostu: wiedząc gdzie znajdują się poszczególne części ciała i gdzie powinny się znaleźć. Moc techniki przychodzi później, gdy poznamy poszczególne partie ciała i opanujemy koordynację pomiędzy nimi.
W ten sposób tworzymy fundamenty mocnej i prostej drogi, które są niezbędne, jeżeli ktoś pragnie osiągnąć szczyty. Miyamoto Musashi porównuje drogę życia karateki do życia stolarza, który musi mieć dobre narzędzia, nieustannie ostrzone, jeżeli chce dobrze wykonywać swoją pracę.
Do czasu otrzymania pasa utrwalamy podstawowe nawyki i pracujemy nad kondycją fizyczną. Przyjmujemy nowy, ambitny, pełny wdzięczności, wytrwałości i witalności styl życia. Przezwyciężamy wewnętrzne zahamowania, które powstrzymują pragnienie poprawy samego siebie.
Posiadacz białego pasa powinien z entuzjazmem podchodzić do treningów i do swoich marzeń o wielkich rzeczach.

„Zrozumiałem, że cel musi być największy i najwyższy jak to tylko możliwe. Zdałem sobie sprawę, że wytrwałość i posuwanie się naprzód krok po kroku to jedyna droga, aby ten cel osiągnąć.”
(Mas Oyama)

(8 i 7 kyu)pas błękitny
Stopień płynności i umiejętności przystosowania się. Błękitny nawiązuje do drugiej czakry (Svadhisthana). znajdującej się w okolicach kości krzyżowej, której żywiołem jest Woda – symbol płynności i umiejętności przystosowania się.
„Na świecie nie ma. nic bardziej pokornego i słabszego od wody. Jeśli jednak chodzi o atak, który jest twardy i silny, nic nie może jej przewyższyć.” (Tao Te Ching)

Jak woda przystosowuje swój kształt do naczynia, w którym się znajduje, tak karateka dzięki kumite rozwija podstawowe zdolności przystosowywania się i płynnego reagowania. Czy jest to spokojny i kojący wąski strumyk, wszechmocny wodospad czy wściekła fala, żywioł pozostaje ten sam – Woda.
Także w życiu, karateka musi nauczyć się wykonywać wszystkie czynności, zarówno podczas odpoczynku, jak i w czasie bitwy z niezmiennym duchem i niewzruszonym umysłem (heijoshin).
Walka to czynność umysłowa. Brak kontroli prowadzi do gniewu i strachu, co oznacza, że walka staje się czynnością fizyczną. Najbardziej niebezpiecznym człowiekiem jest ten, kto nie okazuje żadnych emocji stojąc twarzą w twarz ze strachem.
Na tym etepie zaczynamy adaptować karate do swojej siły i słabości fizycznej, ustanawiając swoją niezależność. Przede wszystkim powinniśmy skupić się na umiejętności prawidłowego zaciskania pięści i koordynowaniu tej czynności z prawidłową pozycją. „Nigiri sannen, tacu sannen, tsuki sannen.” (Trzy lata zaciskanie pięści, trzy lata pozycja, trzy lata cios).
Uczeń, przygotowujący się do egzaminu na błękitny pas, powinien utrwalać zwyczaj ćwiczenia giętkości poprzez rozciąganie, aby osiągnąć elastyczność zarówno fizyczną, jak i psychiczną oraz uczyć się przezwyciężać narzekanie i trenować bez uczucia zniechęcenia.
Oczywiście w życiu karateki mogą przyjść też takie chwile, kiedy entuzjazm słabnie, a czasem przeradza się nawet w rozpacz. Ważne jest wtedy, aby rozpoznać je i zaakceptować jako integralną część treningu.
Chwile słabości dotykają każdego na różnych etapach – mogą stać się jednak momentem mocy, kiedy potraktujemy je jako wskazówki na naszej drodze rozwoju.
Adept posiadający błękitny pas powinien znać swoje ograniczenia i dawać sobie sprawę, jak dużo jest jeszcze do nauczenia.

(6 i 5 kyu ) – żółty / pomarańczowy pas – stopień utwierdzenia
Żółty nawiązuje doczakry splotu słonecmego: (Mampura), której żywiołem jest Ogień – symbol kreatywności i energii i fizycznej.
Uczeń, przygotowujący się do egzaminu na żółty pas, całą swoją uwagę powinien skupiać, na miejscu zwanym hara (centrum energetyczne, środek ciężkości naszegociała).
Podczas treningu uczymy się, że moc uderzenia i kopnięcia nie powstaje w stopie czy ręce, tylko w hara.

„Poczuj, jakbyś był zakorzeniony w ziemi za pomocą niewidzialnej siły. Skoncentruj się na hara i poczuj energię płynącą z tego centrum. Twoje umiejętności zdecydowanie wzrosną.”

Zawiązywanie pasa przed każdym treningiem powinniśmy traktować jak rytuał, przypominając sobie w tym momencie o symbolicznym połączeniu ciała i umysłu w tym punkcie:
od ucznia z żółtym pasem wymaga się nie tylko koncentracji na fizycznym treningu, równowadze czy koordynacji, ale także na psychologicznych aspektach treningu: percepcji, pewności siebie, świadomości i sile woli.
ZJEDNOCZENIE CIAŁA I UMYSŁU!
Pierwszy krok – to ćwiczenie fizycznych i mentalnych podstaw systemu poprawnych technik, utrwalanie podstawowych pozycji, równowagi i koordynacji.
Drugi  – to zwiększanie prędkości techniki bez utraty formy. Pomocne w tym są ćwiczenia na makiwarze i energiczne kumite. Wzrasta nasza świadomość ciała w ruchu i jego dynamicznej natury

„Intensywny trening jest bardziej dla stanowczego ducha i pokonania siebie, niż dla rozwinięcia silnego ciała.” (Mas, Oyama)

Trzeba stawić czoła słabościom: strachowi, mściwości, pesymizmowi, wyolbrzymianiu, przebiegłości i zrobić wszystko aby je kontrolować nie zapominając jednak o rozwijaniu silnego i wysportowanego ciała!

„Powinniśmy zdać sobie sprawę, że to umysł włada ciałem. Moc umysłowa człowieka jest wielka. Jego ciało poparte wielką mocąjest tajemnicze i poza zasięgiem nauki. Właśnie dlatego karate nie powinno być użyte z agresją i w złych zamiarach. Esencją karate jest zatem poszukiwanie czegoś głębszego niż tylko trenowanie ciała.” (Mas Oyama)

Pomarańczowy pas jest ostatnim stopniem z grupy początkujących.

(4 i 3 kyu) – zielony pas – stopień emocji i wrażliwośc
Zielony kolor powstaje ze zmieszania żółtego (żywioł ognia) i niebieskiego (żywioł eteru).
Nawiązuje do czakry serca (Anahata), znajdującej się na wysokości serca, i Powietrza – symbolu emocji, wrażliwości i uczuć.
Jest to pierwszy ze stopni zaawansowanych. Na tym poziomie karateka uczy się, jaką odgrywają umysł oraz uczucia w karate i w życiu. Karateka otwiera się na i zaczyna dzielić się z innymi, zamiast być chciwym i samolubnym. Nie jest podstępny lecz sprawiedliwy, szczery i troskliwy.
Poznaje prawdziwe znaczenie Miłości. Jest świadom, że zawsze istnieje coś więcej niż widzimy. W ten sposób staje się bardziej zrównoważony i dojrzały. Zdaje sobie sprawę, że siła bez mądrości i współczucia jest, destrukcyjna, niebezpieczna i bezduszna.
Sosai twierdził: „Siła bez sprawiedliwości to przemoc, sprawiedliwość bez siły to nieudolność”

Warto podkreślić, że istotnymi cechami dojrzałego karateki są, oprócz powagi i uważności, poczucie humoru i umiejętność śmiania się z siebie.
Najważniejsza rzeczą w nauce na poziomie zielonego pasa jest pokora i cierpliwość.
Adept skupia się głównie na prawidłowym oddychaniu i na doskonaleniu podstawowych technik, sposobów poruszania się i obowiązkowych kata. Uczy się łączyć techniki, szybkość i siłę. Zaczyna odczuwać stan umysłu znany jako „zanshin”, gdzie ciało działa perfekcyjnie bez świadomego wysiłku.
„Zielony pas” to dojrzałość, mądrość i miłość, bez nadmiernego intelektualizowania.
Poeta klasycznego Zen, Zenrin Kushu mówił: „Nie możesz tego dostać dzięki myślom. Nie możesz tego szukać bez nich.”

Na poziomie zielonego pasa dbanie o kondycję i zdrowie powinno już wejść w nawyk. Poruszanie tej kwestii skłania, do rozważań na temat diety i jej wpływu na ciało.
Nie istnieje dieta, która byłaby dobra dla wszystkich ludzi. Jednakże pewne ogólne zasady należałoby wymienić: unikaj przetworzonego jedzenia – jest ono pozbawione wszystkich cennych naturalnych składników; jedz z umiarem! pamiętaj, że twoje ciało jest świątynią, więc traktuj je z należytym szacunkiem. Jeżeli karateka decyduje się na korzystanie z takich używek jak np. narkotyki, alkohol, środki dopingujące czy produkty zawierające kofeinę, jest to jego wybór. Jednak rozum dyktuje pełne zaznajomienie się z konsekwencjami i zagrożeniem dla ciała (które są oczywiste), dla umysłu – które są mniej oczywiste, ale powodują większe zmiany) i dla ducha (te są prawie nieznane).
Użyj swojego rozumu i nie eksperymentuj z tego typu środkami! Jeśli musisz być na „rauszu”, to szukaj go w zdrowym, szczęśliwym i spokojnym sercu! Połączenie fizycznych, umysłowych i duchowych sił, wypracowanych podczas wytrwałego treningu sprawia, że pogląd na świat, staje się zrównoważony i harmonijny.
Droga sztuki walki jest bitwą w sercu. Wszystkie rzeczy przychodzą z samokontroli.
„Skąpany w pocie, poświęcony całkowicie temu co robię w czasie treningu, przewyższam życie i śmierć.”
(Mas Oyama)

(2 /1 kyu) – pas brązowy – stopień praktyki i kreatywności
Brązowy jest mieszanką trzech kolorów: czerwonego (fizycznego), żółtego (intelektualnego) i niebieskiego (duchowego). Brązowy kolor wyraża poczucie równowagi ciała, umysłu i duszy. Na etapie brązowego pasa podejście do treningu jest poważne i dojrzałe. Karateka wykonuje pewne i silne techniki nie zapominając jednocześnie o dalszym doskonaleniu swoich umiejętności.
Podczas sparingu cały czas sprawuje kontrolę nad sobą i nad przeciwnikiem, dzięki szybkości, poczuciu dystansu i wrażliwości. Ćwicząc kata eksperymentuje z ruchami standardowych kata, znajduje jedno czy dwa, które będzie studiował ze szczególną uwagą, tak aż staną się jego własnymi. Karateka posiadający
brązowy pas cieszy się autorytetem i jest godny zaufania dzięki szczerości, prawości i lojalności. Ucząc, korzysta z własnego doświadczenia i tradycji. Jasno i dokładnie wyraża różne fizyczne i psychologiczne koncepty oraz duchowy potencjał karate-do.
Brązowy pas kontroluje swoje negatywne emocje: gniew, użalanie się nad sobą, zazdrość (cechy pomarańczowego pasa), dumę, zniechęcenie, ignorancję (cechy błękitnego pasa), wyolbrzymianie, złośliwość, przebiegłość (cechy żółtego pasa), skąpstwo, oszustwo i uprzedzenia (cechy zielonego pasa). Nieustannie spogląda w tył przyglądając się sobie, by mieć pewność, że to on ma kontrolę nad emocjami a nie odwrotnie. Ma w sobie odwagę, żelazną wolę i posiada wiarę w piękno nieznanego, które jest przed nim. Obiektywne porównania z innymi szkołami, innymi dojo i uczniami są bardzo ważne, ale nie można gubić prawdziwej wartości tych porównań. Swoją własną siłę można poznać poprzez zrozumienie słabości innych. Jedną z metod obiektywnego porównania z innymi w celu ulepszenia swoich umiejętności jest uczestnictwo w zawodach. Adept brązowego pasa, dzięki otwartemu umysłowi, uczy się respektować siłę innych. Zna możliwości swoich własnych broni i docenia potencjał wroga – zarówno fizyczny, jak i psychiczny.
Japoński miecz – jest to nie tylko niebezpieczna broń zaprojektowana tak, aby skutecznie zabijać, ale także piękne dzieło sztuki. Tak samo powinno być z karateką.
Każdy ma wybór: czy za pomocą sztuki walki przekształcić silę w piękne dzieło,czy w przebiegłą i destrukcyjną broń. Brązowy pas uczy jak żyć i jak zabijać.
Zbyt często dzieje się tak, że karateka po zdobyciu brązowego pasa staje się zadufany, sobie, czując się usatysfakcjonowanym dotychczasowymi osiągnięciami. Taka osoba nie jest gotowa podjąć wyzwania zdobycia yudansha. Trzeba porzucić „umysł ucznia” i przyjąć prawdziwie dojrzała postawe, niezbędną transformacji na yudansha. To poważny krok naprzód.
Brązowy pas jest w dogodnej sytuacji. Jest szanowany przez wszystkich wciąż pozostając uczniem. Jednak nie zdaje sobie sprawy, z wielkości darów, które leżą przed nim i jak ptak, waha się u progu swojej dobrze znanej klatki zanim bedzie gotów podjąć niepewny krok do wolności.

(1dan)  – czarny pas – Królestwo Yudansha

Krok, jakiego dokonujemy przechodząc z brązowego do czarnego pasa, jest najważniejszy w życiu karateki. Chęć posiadania czarnego pasa jest najbardziej powszechnym celem większości karateków. Jednakże jego wymagania są ogromne. Wielu, którzy chcieli go zdobyć potulnie pozostaje na niższym poziomie biegłości i zrozumienia. Nie wystarczyło im silnej woli, aby sprostać wymaganiom yudansha.
Poczynając od pierwszego stopnia czarnego pasa, zasady drogi Budo powinny stać się drugą naturą. Ćwiczenie technik ma na celu ich doskonalenie: studiowanie nauk oraz obserwowanie danych i obecnych mistrzów jest niezwykłe przydatne w samodoskonaleniu się.
Czarny pas blisko związany z piątym centrum energetycznym, czyli gardłem. Jest to piąta czarka Vishuddha, której żywiołem jest Eter, a czarny to właśnie kolor ducha. Reprezentuje on królestwo, które leży poza fizycznością i dlatego samo w sobie nie jest osiągalne przez kolorowe stopnie.
Kolor czarny najlepiej odzwierciedla ducha karateki, zawiera on w sobie wszystkie kolory. Jeśli zostanie wystawiony na światło słoneczne będzie absorbował fale świetlne tak, że po chwili stanie się „za gorący żeby go dotknąć”. Jego trening także odzwierciedla postawę.
Czarny jest kolorem siły, jest tak samo mocno nasycony pigmentami, że bardzo trudne jest pokryć go innym kolorem. Posiadacz czarnego pasa najsilniejszym ze wszystkich karateką i nikt z innym kolorem pasa nie może go przewyższyć. Otrzymując czarny pas nie kończymy jednak podróży – jest to dopiero początek nowej drogi, na której nie ma miejsca na dumę i egoizm. Wielką głupota jest myśleć że w momencie osiągnęliśmy szczyt.
Królestwo czarnego pasa składa się dziesięciu poziomów i każdy ma swoje symboliczne znaczenie.
Jeśli yudansha kontynuuje trenowanie, nawet do późnych lat, to, tak jak biały pas stał się czarny, teraz czarny pas płowieje, strzępi się na brzegach, aż w konsekwencji ponownie staje się „biały”. Wtedy koło nieuchronnie zamyka się, mistrz zostaje uczniem raz jeszcze. Cały proces powtarza się, ale staje się to w królestwie, które sięga dalej niż technika, niż umysł dalej niż może to zrozumieć przeciętny człowiek.

To jest królestwo YUDANSHA.